Capítulo 49

O sabio non ten mente fixa

圣人无常心,以百姓心为心。
善者,吾善之;不善者,吾亦善之,德善。
信者,吾信之;不信者,吾亦信之,德信。
圣人在天下,歙歙为天下浑其心。百姓皆注其耳目,圣人皆孩之。
O sabio non ten mente fixa, toma a mente do pobo como propia. Ó bo, tratoo con bondade; ó que non é bo, tamén o trato con bondade, pois iso é a verdadeira bondade. Ó que inspira confianza, confío nel; ó que non inspira confianza, tamén confío nel, pois iso é a verdadeira confianza. O sabio no mundo, achégase con cautela para confundir o corazón do mundo. Os pobos todos están pendentes dos seus ollos e oídos, mais o sabio a todos os trata como fillos.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

Este capítulo describe como o sabio perfecto se converte nun espello do pobo, sen、固定意志 propia, aceptando tanto ós bos como ós malos con igual compaixón. Elimina toda distinción e treatodos como nenos inocentes.

¿Como se relaciona comigo?

Reflectindo sobre este texto, recoñozo a miña tendencia a xulgar e separar ás persoas entre 'bos' e 'maos'. Esta ensinanza invitame a soltar ese xuízo e adoptar unha mente máis aberta e compasiva, onde a aceptación sexa a miña resposta natural.

Que debería facer hoxe?

Hoxe, cando me encontre con alguém que me irrita ou que considero 'malo', vou intentar vela/lo con compaixón, como faría con unfillo que aínda está aprendendo. Vou responder con bondade en lugar de xulgar.

Capítulos relacionados

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →