Capítulo 14

O que non se pode ver nin oír

道 无形 惚恍 古始

Orixinal

视之不见名曰夷，听之不闻名曰希，搏之不得名曰微。此三者不可致诘，故混而为一。
其上不皦，其下不昧，绳绳不可名，复归于无物。是谓无状之状，无物之象，是谓惚恍。
迎之不见其首，随之不见其后。执古之道，以御今之有。能知古始，是谓道纪。

Tradución

Ollar e non ver chámase imperceptible; escoitar e non oír chámase inaudible; tocar e non alcanzar chámase intangible. Estes tres non poden investigarse máis polo que se mesturan nun só. A súa parte superior non brilla, a súa parte inferior non escurece. Incesante, non pode nomearse, volve ao non-ser. Esto chámase a forma da non-forma, a imaxe do non-ser, isto chámase vago e indistinto. Afrontalo non ves o seu inicio; seguilo non ves a súa parte traseira. Agarrar o camiño antigo para dirixir o presente. Coñecer o inicio antigo, isto chámase atopar a orde do Camo.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

Este capítulo describe a natureza inscrutable do Camiño. Non pode percibirse cos sentidos nin comprenderse coa mente. Está máis aló de toda forma e nome, pero está presente en todas as cousas. Só a través da contemplación profunda podemos隐约amente intuír a súa presenza.

¿Como se relaciona comigo?

Moitas veces busco respostas concretas e definicións claras. Cando enfrento misterios da vida ou do universo, sinto incomodidade. Este capítulo ensíname a aceptar que hai verdades que transcenden a comprensión humana e que esa ignorancia pode ser unha virtude.

Que debería facer hoxe?

Hoxe vou dedicar uns minutos ao silencio e á contemplación, sen intentar analizar nin comprender. Simplemente estarei presente, aberto ao misterio da existencia.

Capítulos relacionados

1 O Tao que pode ser dito 4 O Tao Baleiro 21 A grande virtude abrangue todo segundo o Dao 25 Algo mesturado da nada

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →