Capítulo 11

Trinta raios nun cubo

三十辐共一毂,当其无,有车之用。
埏埴以为器,当其无,有器之用。
凿户牖以为室,当其无,有室之用。
故有之以为利,无之以为用。
Trinta raios concorren nun cubo, cando non hai nada nesa nada, hai o uso do carro. Moldendo a arxila facemos un recipiente, cando non hai nada nesa nada, hai o uso do recipiente. Abrindo fiestras e portas facemos unha casa, cando non hai nada nesa nada, hai o uso da casa. Polo tanto, o que existe serve para o beneficio, mais o que non existe serve para o uso.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

Este capítulo explica o principio fundamental da vacuidade. Os obxectos só son útiles grazas ao espazo baleiro que conteñen. A roda serve polo cubo baleiro, o recipiente pola súa cavidade interior, e a casa polo espazo habitable. O Taoista ensinanos que o vacuo é tan esencial como o sólido.

¿Como se relaciona comigo?

A miña tendencia é valorar só o que é visible e concreto: logros, posesións, resultados. Pero este capítulo lembrame que os espazos baleiros da miña vida -os momentos de descanso, de silencio, de non facer nada- son igualmente valiosos. A veces necesito permíteme estar baleiro para estar cheo.

Que debería facer hoxe?

Hoxe prestarei atención aos espazos baleiros da miña vida: a pausa entre dúas cancións, o silencio entre dúas palabras, o repouso entre dúas actividades. En vez de encherme de máis tarefas, permitirei que haxa espazos de vacuidade onde poida circular libremente o que necesito.

Capítulos relacionados

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →