Chapter 17

Hin bestu stjórnararnar

太上,下知有之;其次,亲而誉之;其次,畏之;其次,侮之。信不足焉,有不信焉。
悠兮其贵言。功成事遂,百姓皆谓我自然。
Hin bestu stjórnararnar verða bert vitandi; so tey, sum koma næst, verða elskaðir og heiðraðir; so tey, sum koma síðani, verða óttadir; so tey, sum koma síðani, verða spottadir. Tá trúgvin er løgd, koma teir, sum ikki trúgva. Langt og gyllt er tað, tá ið teir tala so fá orð. Tá ið verkið er fullgjørt og málið nått, sigur vanligt fólk: 'Vit hava gjørt tað av sjálvum.'

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Hetta kapittul lýsir fýra stigini av stjórn. Hin besta stjórnin er so sjálvgivin og natúrlig, at fólk bert vita, at hon er til. Tá ið trúgvin minkar, koma spott og óvinátta. Tað besta er, tá ið stjórnarin talar fá orð og læt verkið fullføra seg sjálvt.

Hvussu tengist hann mær?

Eg kendi meg frælsari, tá ið eg slapp at arbeiða hjá leiðara, sum ikki stýrdi øllum. Hann trúði á meg, og eg blómaði. Hetta minnir meg um, at mín trýst og stýring ofta skapar meiraálvur enn frið.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag skulu vit doyggja ein gloppa og síggja, um vit skulu stýra minni og tala fleiri orð fræls. Kanska kunnu vit loyva okkum at gerast natúrlig, uttan at trupulleikir skulu løysast við stýring.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →