فصل 47

دانش بی‌سفر

不出户,知天下;不窥牖,见天道。其出弥远,其知弥少。
是以圣人不行而知,不见而名,不为而成。
بی‌آنکه از در بیرون روی، جهان را می‌توان شناخت.
بی‌آنکه از پنجره بنگری، راه آسمان را می‌توان دید.
هر چه دورتر روی، کمتر می‌دانی.
از این رو، فرزانه بی‌حرکت می‌داند، بی‌دیدن نام می‌برد، بی‌کردن به کمال می‌رساند.

تعمق ژرف

این فصل درباره چیست؟

این باب به قدرت درون‌نگری و شناخت شهودی اشاره دارد. حقیقت را نه با سفرهای بیرونی، بلکه با سکون و تأمل درونی می‌توان یافت.

این چه ربطی به من دارد؟

گاهی فکر می‌کنم برای فهمیدن باید به جاهای دور سفر کنم یا چیزهای زیادی تجربه کنم، اما این باب یادآور می‌شود که پاسخ‌های بزرگ در سکوت و درون خود من است.

امروز چه باید بکنم؟

امروز، ده دقیقه در سکوت بنشینم و به جای جستجوی پاسخ در بیرون، به صدای درونم گوش دهم.

فصل‌های مرتبط

تعمق من

این فصل چه الهامی به شما می‌دهد؟ چگونه آن را به کار خواهید بست؟

از لائوتسه درباره این فصل بپرس گفتگوی تمام‌صفحه →