فصل 48

کاستن برای افزودن

为学日益,为道日损。损之又损,以至于无为。无为而无不为。
取天下常以无事,及其有事,不足以取天下。
در آموختن، هر روز می‌افزایی.
در راه یافتن، هر روز می‌کاهی.
بکاه و باز هم بکاه، تا به بی‌کنشی رسی.
بی‌کنش مباش، اما هیچ ناکرده نماند.
جهان را به دست آری، چون کاری نکنی.
چون کاری کنی، جهان از دستت می‌رود.

تعمق ژرف

این فصل درباره چیست؟

این باب تقابل میان دانش ظاهری و حکمت باطنی را نشان می‌دهد. راه، نه با انباشتن، بلکه با رها کردن و ساده‌زیستی حاصل می‌شود.

این چه ربطی به من دارد؟

در دنیای پرشتاب امروز، همیشه به فکر یادگیری بیشتر هستم، اما این باب می‌گوید گاه باید از دانسته‌ها و مشغله‌ها کاست تا به آرامش و کارآمدی واقعی برسم.

امروز چه باید بکنم؟

امروز، یک کار غیرضروری را از برنامه‌ام حذف کنم و وقت آزاد شده را به سکوت یا قدم زدن اختصاص دهم.

فصل‌های مرتبط

تعمق من

این فصل چه الهامی به شما می‌دهد؟ چگونه آن را به کار خواهید بست؟

از لائوتسه درباره این فصل بپرس گفتگوی تمام‌صفحه →