راهِ همیشه ناکُنش

این فصل درباره چیست؟

این باب می‌گوید که راهِ راستین (تائو) همواره در حال ناکُنش است، اما همه کارها از آن برمی‌آید. فرمانروایان اگر از این اصل پیروی کنند، جهان خودبه‌خود سامان می‌یابد. اگر خواهش‌ها سر برآورد، باید با سادگی و بی‌نامی آن‌ها را آرام کرد. سرانجام، بی‌خواهشی به آرامش و ثبات جهانی می‌انجامد.

این چه ربطی به من دارد؟

در زندگی روزمره، گاه بیش از حد تلاش می‌کنم و به جای اعتماد به جریان طبیعی، می‌خواهم همه چیز را کنترل کنم. این باب یادآوری می‌کند که گاه ناکُنش و آرامش مؤثرتر از کنش‌های اجباری است. اگر بتوانم خواهش‌های بی‌پایان را با سادگی فرو نشانم، آرامش درونی و بیرونی می‌یابم.

امروز چه باید بکنم؟

امروز، یک کار را بدون اجبار و با آرامش انجام بده. مثلاً به جای عجله در انجام وظایف، یک لحظه بایست و نفس عمیق بکش، سپس با نیتی آرام ادامه بده.