Chapter 53
Se mi havus nur iometan scion
Original
大道甚夷，而民好径。朝甚除，田甚芜，仓甚虚，服文彩，带利剑，厌饮食，财货有余，是谓盗夸。非道也哉！
Traduko
mi irus laŭ la granda vojo,
kaj nur de la vojigon mi timus.
La granda vojo estas tre ebenega,
sed la homoj emas flankajn vojetojn.
La kortegoj estas tre belegaj,
la kampoj tre senkulturitaj,
la grenejoj tre malplenaj,
la vestoj kun multaj ornamaĵoj,
la glavoj tre akraj,
la manĝoj abundegas,
la riĉaĵoj troe amasitaj —
tio nomiĝas 'rabista fanfaronado'.
Kia kontraŭdiro de la vojo!
Profunda meditado
Pri kio temas ĉi tiu ĉapitro?
Ĉi tiu ĉapitro avertas pri la vojo de saĝeco kontraŭ la vojo de superficaj voloj. La granda vojo estas simpla kaj rekta, sed la homoj emas la flankajn vojetojn — la vojon de ŝajna facileco, de materialaj akumulaĵoj, de superfica brilo. La kortegoj brilas dum la kampoj estas forlasitaj; la vestoj estas belegaj dum la kamparanaro suferas. Tio estas la vojo de 'rabista fanfaronado' — akiri riĉaĵon per maljustaj rimedoj kaj fari el tio grandan montriĝon.
Kiel ĝi rilatas al mi?
En mia propra vivo, mi ofte sentas la tenton preni la 'rapidan vojon' — serĉi aprobon, akumuli materialaĵojn, montri al mi ekstere tion, kion mi ne havas interne. Tiu ĉapitro rememorigas min, ke la plej rekta vojo al vera plenigo ne estas la vojo de ekstera brilo, sed de interna harmonio kun la naturo de la aferoj.
Kion mi faru hodiaŭ?
Hodiaŭ mi elektu unu malgrandan agon de sincereco — eble mi malfermu mian menson pri miaj veraj bezonoj, aŭ mi reduktu unu superfican montriĝon, kiu ne aldonas veran valoron al mia vivo.
Rilataj ĉapitroj
Mia meditado
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?