Chapter 1

La Vojo kaj Ĝia Senlimeco

道可道,非常道;名可名,非常名。
无名天地之始,有名万物之母。
故常无欲,以观其妙;常有欲,以观其徼。
此两者同出而异名,同谓之玄。玄之又玄,众妙之门。
La vojo, kiun oni povas iri, ne estas la eterna vojo.
La nomo, kiun oni povas nomi, ne estas la eterna nomo.
Sennoma estas la komenco de ĉielo kaj tero;
nomita estas la patrino de ĉiuj estaĵoj.
Tial, sen deziroj, oni observas ĝian mirecon;
kun deziroj, oni observas ĝian limigon.
Ĉi tiuj du eliras el la sama fonto, sed kun malsamaj nomoj;
ambaŭ nomiĝas la mistero.
Mistero de mistero, la pordo al ĉiuj mirindaĵoj.

Profunda meditado

Pri kio temas ĉi tiu ĉapitro?

Ĉi tiu ĉapitro parolas pri la nedirebleco de la Vojo kaj pri tio, kiel la absoluta vero transcendas vortojn kaj konceptojn. La senco klarigas, ke kion ni povas diri aŭ nomi, estas nur aproksimado de la eterna realo.

Kiel ĝi rilatas al mi?

En mia propra vivo, mi ofte serĉas absolutecojn kaj definitivaĵojn, sed ĉi tiu ĉapitro remindas min, ke la plej profundaj veroj troviĝas preter la limoj de lingvo. Mia serĉo de certa scio povus malhelpi mian percepton de la vere mistera.

Kion mi faru hodiaŭ?

Hodiaŭ mi provos observi unu momenton en mia vivo sen tuje nomi aŭ juĝi ĝin. Mi simple observejos, sen strebi difini aŭ kategoriigi.

Rilataj ĉapitroj

Mia meditado

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →