Chapter 9

Teni kaj Ŝveli

持而盈之,不如其已;揣而锐之,不可长保。
金玉满堂,莫之能守;富贵而骄,自遗其咎。
功遂身退,天之道也。
Teni ion plenan ĝis superfluo,
pli bone estas ĉesi antaŭ elverŝiĝo;
Akrigi ion ĝisakra,
ne povas longe resti.
Oro kaj jado plenigas la halojn,
sed neniu povas ilin gardi;
Riĉeco kaj honoro kondukas al aroganteco,
kaj oni mem alportas sur sin malfeliĉon.
Kiam sukceso estas atingita, retiriĝu—
tio estas la vojo de la ĉielo.

Profunda meditado

Pri kio temas ĉi tiu ĉapitro?

Ĉi tiu ĉapitro parolas pri la danĝeroj de troo kaj eluziĝo. Ĝi avertas, ke kion ni tenas tro plenan, tiu devos verŝiĝi; kion ni akrigas troakra, tiu rompiĝos. Oraĵoj kaj jadeaj trezoroj ne povas esti eternaj, kaj aroganteco pro riĉeco kondukas al propra pereo. La vera saĝeco kuŝas en scio, kiam ĉesi.

Kiel ĝi rilatas al mi?

En mia vivo, mi ofte sentas la tenton akumuli pli kaj pli—plian riĉecon, plian rekonon, plian potencon. Mi lernas, ke ekvilibro estas pli daŭra ol superfluo. La vojo al vera paco ne estas en tio, kion mi akiras, sed en tio, kiam mi scias, ke sufiĉas.

Kion mi faru hodiaŭ?

Hodiaŭ mi praktikos la arton de ĉesado. Anstataŭ aldoni plian taskon al mia tago, mi elstrebu fari unu aferon malpli kaj tiel liberigi spacon por spirita trankvilo.

Rilataj ĉapitroj

Mia meditado

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →