Chapter 4

La Vojo estas Malplena

道冲,而用之或不盈。渊兮,似万物之宗。
挫其锐,解其纷,和其光,同其尘。湛兮,似或存。
吾不知谁之子,象帝之先。
La Vojo estas malplena, sed uzata ĝi neniam pleniĝas.
Profunda estas ĝi, kvazaŭ la fonto de ĉiuj estaĵoj.
Ĝi stumpigas la akrajn angulojn,
dissolvigas la nodojn,
mildigas la lumon,
kuniĝas kun la polvo.
Silenta estas ĝi, kvazaŭ ekzistanta.
Mi ne scias, kies infano ĝi estas;
ĝi ekzistis antaŭ la pra-dioj.

Profunda meditado

Pri kio temas ĉi tiu ĉapitro?

Ĉi tiu ĉapitro priskribas la Vojon kiel malplena kaj profunda fonto, kiu antaŭas ĉiujn estaĵojn. La Vojo agas sen akreco, nenie, en ĉio. Ĝi ne estas dio, sed la fonto de ĉio ekzistanta.

Kiel ĝi rilatas al mi?

Mi ofte penas plenigi miajn tagojn per okupo kaj streĉo, kvazaŭ mi devus ĉiam ion atingi. La bildo de la malplena Vojo remindas min, ke povi enhavi ĉion signifas ne posedi ion. En miaj momentoj de tro okupiteco, mi povas trovi trankvilecon en la malpleno.

Kion mi faru hodiaŭ?

Hodiaŭ mi dediĉus almenaŭ dek minutojn al silenta ne-ago — simple sidadante kaj respirante, sen celo aŭ strebo. Mi lernus esti malplena, por ke la vivo mem plenigu min.

Rilataj ĉapitroj

Mia meditado

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →