Nef a Daear yn Hwylastan

Ynghylch beth mae'r bennod hon?

Mae'r bennod hon yn dysgu bod nef a daear yn para oherwydd nad ydynt yn byw drostynt eu hunain. Maent yn rhoi'n hytrach nag ymael eu hun. Mae'r doeth ei hun yn rhoi ei hun y tu ôl, ac felly'n dod yn flaen; mae'n ymwrthod ag ef ei hun, ac mae'n parhau. Mae'r athroniaeth hon yn dangos bod anhunanynaeth yn arwain at gyflawniad.

Sut mae'n berthnasol i mi?

Mae'r bennod hon yn galw arnaf i feddwl am sut rwy'n ceisio byw. Yn aml, rwy'n ceisio bod yn flaenllaw ac yn amlwg. Ond mae'r testun yma yn awgrymu bod gwir arweinyddiaeth yn dod o ymwrthod, o beidio â cheisio bod yr hynaf. Rwy'n gweld bod fy mwriadau da eu hun yn gallu bod yn rhwystr pan fyddant yn fy mrilio i i geisio bod yn well na phobl eraill. Mae ymwrthod â'r hunan yn syniad anghyfforddus, ond mae'n adlewyrchu'r ffordd y mae'r byd naturiol yn gweithredu.

Beth ddylwn i ei wneud heddiw?

Heddiw, ceisiaf wneud un peth er lles rhywun arall heb ddisgwyl dim yn ôl. Gadewaf i eraill gael y clod am waith da, a phalla' i geisio bod y mwyaf amlwg yn y sefyllfa.