บทที่ 3

ไม่ยกย่องผู้มีปัญญา

不尚贤,使民不争;不贵难得之货,使民不为盗;不见可欲,使民心不乱。
是以圣人之治,虚其心,实其腹,弱其志,强其骨。常使民无知无欲,使夫智者不敢为也。为无为,则无不治。
ไม่ยกย่องผู้มีปัญญา ทำให้ประชาชนไม่แก่งแย่ง
ไม่ให้ค่าของหายาก ทำให้ประชาชนไม่ขโมย
ไม่แสดงสิ่งที่ปรารถนา ทำให้จิตใจไม่วุ่นวาย
ดังนั้น การปกครองของนักปราชญ์
ทำให้จิตว่าง เติมท้องให้อิ่ม
ทำให้ความทะเยอทะยานอ่อนลง ทำให้ร่างกายแข็งแรง
ทำให้ประชาชนไร้ความรู้และไร้ความปรารถนา
และทำให้ผู้ฉลาดไม่กล้ากระทำ
เมื่อกระทำโดยไม่กระทำ ก็ไม่มีสิ่งใดไม่เป็นระเบียบ

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้เสนอแนวทางการปกครองที่เรียบง่าย โดยลดความอยากและการแข่งขัน เพื่อให้สังคมสงบสุข

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

ในชีวิตส่วนตัว เรามักถูกกระตุ้นให้ไขว่คว้าสิ่งภายนอก บทนี้ชวนให้หันกลับมาเติมเต็มภายใน และลดความต้องการที่ไม่จำเป็น

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้ เลือกทำกิจกรรมหนึ่งอย่างโดยไม่หวังผลตอบแทนหรือการยอมรับ เช่น ช่วยเหลือผู้อื่นอย่างเงียบๆ

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →