บทที่ 12

หลุดพ้นจากมายา

五色令人目盲,五音令人耳聋,五味令人口爽,驰骋畋猎令人心发狂,难得之货令人行妨。
是以圣人为腹不为目,故去彼取此。
ห้าสีทำให้ตาบอด
ห้าเสียงทำให้หูหนวก
ห้ารสทำให้ปากเสีย
การไล่ล่าและการล่าสัตว์ทำให้ใจคลั่ง
ของหายากทำให้พฤติกรรมเสีย

ดังนั้น ปราชญ์จึงสนใจท้อง ไม่ใช่ตา
จึงละสิ่งนั้น เลือกสิ่งนี้

การใคร่ครวญลึกซึ้ง

บทนี้กล่าวถึงอะไร?

บทนี้เตือนว่าการหมกมุ่นในสิ่งเร้าทางประสาทสัมผัสทำให้จิตใจสับสนและเสียสมดุล ปราชญ์เลือกที่จะพอเพียงในสิ่งที่จำเป็น ไม่ใช่สิ่งที่ฟุ่มเฟือย

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?

ในโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งยั่วยุ ฉันมักถูกดึงดูดด้วยสีสัน เสียง และความหรูหรา บทนี้สอนให้ฉันกลับมาโฟกัสที่ความต้องการพื้นฐานและความสงบภายใน แทนการแสวงหาความสุขภายนอก

วันนี้ฉันควรทำอะไร?

วันนี้ ฉันจะงดใช้โทรศัพท์หรือดูหน้าจอเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงก่อนนอน และใช้เวลานั้นอ่านหนังสือหรือฟังเสียงธรรมชาติ เพื่อให้จิตใจสงบ

บทที่เกี่ยวข้อง

การใคร่ครวญของฉัน

บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?

ถามเหลาจื่อเกี่ยวกับบทนี้ แชทเต็มจอ →