Chapter 4

Tao Anu Kosong

道冲,而用之或不盈。渊兮,似万物之宗。
挫其锐,解其纷,和其光,同其尘。湛兮,似或存。
吾不知谁之子,象帝之先。
Tao éta kosong, tapi lamun dipaké moal pernah pinuh. Jero pisan, sigana mangrupa indungna sakuriling nu aya. Manéhna ngancurupkeun kateusabjaan, ngarékahan patukangan, ngahijikeun cahya, jeung ngarékahan ku leutik. Jelas pisan, sigana aya. Kuring moal terang éta ti mana anakna, sigana aya saméméh pangawasa anu luhur.

Renungan Jero

Ngeunaan naon bab ieu?

Tao éta kosong tur jero, sigana mangrupa asal sakuriling anu aya. Manéhna ngancurupkeun sagala kateusabjaan, ngarékahan sagala patukangan, ngahijikeun sagala cahya, jeung ngarékahan ku sagala anu leutik. Manéhna henteu terang asalnya, tapi sigana aya saméméh nanaon.

Kumaha hubunganana sareng kuring?

Dina kahirupan kuring, kuring sok gawé baronjkongpikeun naon anu dipikahoyong. Tapi Tao ngajelaskeun yén kahirupan anu panghadéna nyaéta anu kosong tina kahayang jeung hésé. Kosong henteu hartosna hampa, tapi lega tur bisa nampi sagala.

Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?

Poé ieu, kuring badé ngarpétakeun dirina salila sababaraha menit. Kuring badé nyoba néangan kaheningan sareng teu ngarencanakeun nanaon.

Bab-bab Patali

Renungan Kuring

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →