Chapter 37
Jalan Teh Salawasna Teu Ngalakukeun
Original
Tarjamah
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Babasan ieu ngajelaskeun yen jalan anu hadé (Tao) téh salawasna teu ngalakukeun (wu wei), tapi sabab éta sagala perkara jadi lakukeun. Lamun para pamingpin bisa taat kana ieu jalan, sadaya banda bakal tumuwuh jeung robah sorangan. Nalika aya nu hayang ngalakukeun, urang moal kudu ngalakukeun ku konco, tapi kudu nangtungnakeun ku kasaderanaan anu sederhana.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Kadéngé kuring salami mah salawasna hayang ngalakukeun sagala hal, hayang ngawangun, hayang ngadalik. Tapi ieu babasan ngajelaskeun yen pangalusna téh nya éta nangtung, tenang, teu ngalakukeun nu teu perlu. Kuring diajar yen kadang-kadang teu ngalakukeun éta pangalusna ngalakukeun.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
Kiwari, nalika kuring hayang campur tangan kana hiji hal, latih-练 keur nangtung heula. Tinggalkeun waé hal éta, ulah langsung ngalakukeun. Pasangkeun niat keur teu ngalakukeun naon-naon (wu wei) salila sakedapan, tur nandaan kumaha alam atawa jalma-jalma di sakitaran ngaréaksi.
Bab-bab Patali
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?