Chapter 37

नित्या अक्रियाहीनता परं करोति

道常无为而无不为。侯王若能守之,万物将自化。化而欲作,吾将镇之以无名之朴。无名之朴,夫亦将无欲。不欲以静,天下将自定。
ताओः सदैव नैसर्गिकक्रियाहीनः अस्ति, तथापि सर्वं करोति। यदि राजानः तं रक्षितुं शक्नुयुः, तर्हि सर्वभूतानि स्वयमेव विकसिष्यन्ति। विकासे यदा कामना उत्पद्यते, तर्हि अहं ताम् अज्ञातस्य सरलताया द्वारा शमयिष्यामि। अज्ञातं सरलं भूत्वा, सः वा इन्द्रियैः अलिप्सुः भविष्यति। इन्द्रियैः अलिप्सुः न भूत्वा शान्तिम् अवाप्नुयात्। एवं लोकः स्वयमेव स्थिरः भविष्यति।

गहनचिन्तनम्

इदं प्रकरणं किं वर्णयति?

अयं अध्यायः वदति यत् परमं सत्यं नैसर्गिकक्रियाहीनत्वे वसति, यतः तत् स्वयमेव सर्वं करोति। यदि अस्माकं नेता इमां विधिम् अनुसरन्ति, तर्हि सर्वं शान्त्या स्वतः विकसति। यदा मम मनसि इच्छा उत्पद्यते, तर्हि मया अज्ञातसरलताया द्वारा ताम् उपशमयितुम्।

इदं मत्सम्बन्धि किम्?

अहम् अस्मिन् जीवने अक्रियाहीनताया मार्गम् अन्वेष्टुं प्रयत्नं कुर्याम्। प्रायः अहम् अनावश्यककार्येषु प्रवृत्तः भवामि, यदा किमपि कर्तुं न अपेक्षितम्। मम जीवने शान्तिः तदा भविष्यति यदा अहं विश्रामं कृत्वा सहजप्रवाहं स्वीकरिष्यामि।

अद्य किं करवाणि?

आज अहं किमापि साधयितुं न प्रयतिष्ये, किन्तु केवलं स्थास्यामि आत्मानं श्रोतुं। यदि कोऽपि कार्यं कर्तुं आवश्यकं भवति, तर्हि तत् स्वाभाविकतया उपस्थितं भविष्यति।

सम्बद्धाध्यायाः

मम चिन्तनम्

एषः अध्यायः वः किं प्रेरयति? यूयं तत् कथं प्रयोक्ष्यध्वे?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →