साधुना राज्यं पालनीयम्

इदं प्रकरणं किं वर्णयति?

अयं प्रकरणः कथयति यत् साधुः स्वच्छतया राज्यं पालयति, अद्भुतैः उपायैः युद्धं करोति, अकर्मणैव जगत्प्राप्तिं करोति। निषेधबहुलता दरिद्रतां जनयति, शस्त्रबहुलता म्लानिं, कौशल्यबहुलता अनित्यवस्तूनि, धर्मबाहुल्या च चोरान्। अकर्म, शान्तिः, कार्याभावः, निःस्पृहता च प्रजायां स्वतः परिवर्तनं जनयन्ति।

इदं मत्सम्बन्धि किम्?

मम जीवने अहं प्रायः नियन्त्रणं इच्छामि — किन्तु एतद्ग्रन्थस्य उपदेशः कथयति यत् अकर्मणैव सर्वं साध्यते। अहं मम स्वकर्मसु अनासक्तिं विकसितुं इच्छामि। प्रजाया इव मम चित्तस्य अपि स्वयमेव शुद्धिं कुर्यात्।

अद्य किं करवाणि?

आज अहं मम जीवने कञ्चित् कार्यं चिन्तयित्वा तत् स्वयमेव सिद्ध्यिष्यति अवगच्छन् निर्विकल्पं स्थास्ये। नियन्त्रणाय प्रयत्नं न करिष्ये, किन्तु शान्त्या कार्यं सुष्ठुं स्थातुं दास्यामि।