Chapter 37

راه همیشه بی‌عملی می‌کند

道常无为而无不为。侯王若能守之,万物将自化。化而欲作,吾将镇之以无名之朴。无名之朴,夫亦将无欲。不欲以静,天下将自定。
راه همیشه بی‌عملی می‌کند و در عین حال هیچ چیز نیست که نکرده باشد. اگر شاهان و فرمانروایان بتوانند آن را نگاه دارند، همه چیز خودبه‌خود از صورت بیرون خواهد آمد. چون از صورت بیرون آمد و خواهشی برانگیخت، من آن را به سادگیِ بی‌نام خواهد می‌خوابانم. سادگیِ بی‌نام نیز بی‌خواهش خواهد بود. با بی‌خواهش، آرامش پدید می‌آید و جهان خودبه‌خود آرام خواهد گشت.

تأمل عمیق

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که راه حقیقی هرگز تلاش زورمندانه نمی‌کند، اما در عین حال همه کارها انجام می‌شود. وقتی فرمانروایان به این اصل پایبند باشند، همه چیز در جهان به شکل طبیعی رشد و تحول خواهد یافت. اگر هوس‌ها و خواهش‌ها سر برآورند، باید آنها را با سادگیِ خالص و بی‌نام آرام کرد.

چه ارتباطی با من دارد؟

در زندگی شخصی‌ام، این فصل به من یادآوری می‌کند که لازم نیست در همه چیز مداخله کنم. گاهی بهترین کار این است که اجازه دهم امور به شکل طبیعی خود جریان یابد، بدون اینکه با زور و اصرار بخواهم آنها را تغییر دهم. این آموزه به من آرامش می‌بخشد.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز در یکی از کارهایم، به جای فشار آوردن و تلاش زیاد، سعی می‌کنم اجازه دهم وضعیت به شکل طبیعی خودش حل شود و با صبر و آرامش منتظر بمانم.

فصل‌های مرتبط

تأمل من

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →