Chapter 1

راهی که می‌توان رفت

道可道,非常道;名可名,非常名。
无名天地之始,有名万物之母。
故常无欲,以观其妙;常有欲,以观其徼。
此两者同出而异名,同谓之玄。玄之又玄,众妙之门。
راهی که می‌توان رفت، آن راه جاودان نیست؛ نامی که می‌توان نامید، آن نام جاودان نیست. بی‌نام، آغاز آسمان و زمین است؛ نام‌دار، مادر همه چیزهاست. پس همواره در خالی بودن می‌توان ریزه‌کاری‌هایش را دید؛ و همواره در خواستن می‌توان حدودش را شناخت. این هر دو از یک جا برمی‌خیزند ولی نام‌هایشان的不同‌اند؛ هر دو را «رمزآلود» می‌نامند. رمز بر رمز، این دری است به سوی همه شگفتی‌ها.

تأمل عمیق

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که حقیقت والا را نمی‌توان با واژه‌ها گرفت. راسترین راه و بزرگ‌ترین نام، فراتر از زبان آدمی‌اند. وقتی چیزی را نام می‌نهیم، دیگر آن اصل جاودان نیست.

چه ارتباطی با من دارد؟

در زندگی من، همیشه می‌خواهم همه چیز را توضیح دهم و به نام‌ها بسپارم. اما این فصل به من می‌آموزد که برخی چیزها بزرگ‌تر از واژه‌هایند و باید با سکوت و ساده‌دلی به它们 نزدیک شد.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز در برابر چیزی که نمی‌توانم بگویم یا توضیح دهم، سکوت می‌کنم و می‌گذارم در قلبم بماند—بدون تلاش برای نام‌گذاری یا تحلیل.

فصل‌های مرتبط

تأمل من

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →