Кога се помируваат големи навреди, секогаш останува дел од гневот — како може тогава ова да биде добро? Затоа, светецот ги држи условите за помирување, но не ги товарува другите со обврски. Оние со добродетел ги чуваат договорите, додека оние без добродетел ги наплаќаат долговите. Патот на небото не познава блискост, но секогаш му помага на човекољубивиот.
Длабока рефлексија
За што е ова поглавје?
Ова поглавје зборува за тоа како помирувањето на длабоките навреди никогаш не е сосема совршено — секогаш останува дел од гневот. Светецот не ги товара другите со обврски, туку им дава простор. Небото е непристрасно и помага на оние што се добри.
Како се однесува на мене?
Се сеќавам на моменти кога сум се обидел да помирам со некого, но дел од мене сè уште чувал гнев. Ова поглавје ме учи дека тоа е нормално, но светецот не се предава на тој гнев — тој продолжува да дава, без разлика.
Што да правам денес?
Денес ќе го ослободам дел од товарот што го носам кон некоја стара навреда, без да барам целосно помирување — едноставно ќе престанам да го товарам тој гнев врз себе.
When a reconciliation is effected (between two parties) after a great animosity, there is sure to be a grudge remaining (in the mind of the one who was wrong). In the Way of Heaven, there is no partiality of love; it is always on the side of the good man.
AI современ
Кога се помируваат големи навреди, секогаш останува дел од гневот — како може тогава ова да биде добро? Затоа, светецот ги држи условите за помирување, но не ги товарува другите со обврски. Оние со добродетел ги чуваат договорите, додека оние без добродетел ги наплаќаат долговите. Патот на небото не познава блискост, но секогаш му помага на човекољубивиот.
Мојата рефлексија
Што ве инспирира оваа глава? Како ќе го примените?
