Поглавје 32

Вечниот пат остана без име

无名 朴 知止 江海

Оригинал

道常无名，朴虽小，天下莫能臣也。侯王若能守之，万物将自宾。
天地相合，以降甘露，民莫之令而自均。
始制有名，名亦既有，夫亦将知止。知止可以不殆。
譬道之在天下，犹川谷之于江海。

Превод

Патот вечно остана без име, како необработена материја — иако е ситен и мал, никој на светот не може да му наложи. Ако владетелите и кралевите го чуваат, сите нешта природно ќе му се поклонуваат. Небото и земјата се усогласуваат и испуштаат благословена роса; луѓето не се наредени, но сепак сè е поделено подеднакво. Кога се создаваат структури, се даваат имиња; но откако имињата постојат, треба да се знае кога да се запре. Знаењето кога да се запре го штити од опасност. Патот, како што постои во целиот свет, е како потоците што течат кон морето.

Длабока рефлексија

За што е ова поглавје?

Ова поглавје зборува за безформениот и вечен Tao кој е како необработена материја — ситен, но неверојатно моќен. Tao не може да биде освоен или контролиран. Кога владетелите го следат, сè во светот се хармонизира како благословена роса. Имињата и структурите се неизбежни, но клучна е мудроста да се знае кога да се запре.

Како се однесува на мене?

Честопати се стремам кон контрола во животот — сакам да ги именувам работите, да ги категоризирам, да ги обелезам. Се плашам од неодреденоста, од она што не можам да го именувам. Но ова поглавје ми покажува дека најголемата моќ лежи токму во она што е едноставно, скромно и без име.

Што да правам денес?

Денес ќе прифатам една работа во животот што не можам да ја контролирам и нема да се обидувам да ѝ дадам име или решение — ќе ја оставјам да биде како што е, со доверба во природниот тек на нещата.

Поврзани глави

1 Патот што може да се изрази 28 Познавајќи го она што е машко 37 Вечниот пат на не-дејство 66 Зошто реките и морињата можат да бидат владетели на сите долини

Мојата рефлексија

Што ве инспирира оваа глава? Како ќе го примените?

Прашај го Лао Цу за ова поглавје Цел разговор →