A-o nasci o main uman o l'é doçe e debbole

D'che parlla quésto capitölo?

Sto capitolo o parla de cómme a nàscita e a mòrte e se mostran inta cundisiàn do main uman. A-o nasci sémmo doçi e debboli; a-a mòrte dëvénimo dûi e rigìddi. Listésso o va pe e çérbie e e piànte. Per quànto unna qué stuffa a l'é rigìdda, a l'andâ a-a mòrte; pe quànto a l'é doçe, a vìve. L'äimo fòrte o se dëstruzzìva; o lénnio fòrte o se spëcccia. A grandëssa e a fòrsa e stan de sótto; a doçe e a debbolëssa e stan de sóuia.

Còs'o g'ha a fâ con me?

E ben tròppe vòtte, quàndo me scontrûo inti conflìtti, me pensûo che a fòrsa a sia a rispòsta. St' capitolo o me ricòrda che a doçe a l'é a veitûa. E-a vìta a se mòstra inta flessibilitæ, no inta righidëssa. S'aòeugge o me scontrûo con ûnna situasiàn difìçile, próuo a no rèziste comme o lénnio, ma a m'adàtto comme l'äia.

Cöse gh'ò da fâ uncö?

Aòeugge, in sciâ primma òccasiàn de tençón ou de conflìtto, próuo a no fâ sciùppa e a rèziste. Inveçe, ascolto, me flèggio e responddo in manëra doçe. Registo quésto mè esperiménto inta giornâ e o remèmbro pe a pròscima vòtta.