Zich zelf kènne

Woabir geit dit hoofdstök?

Dit hoofdstök leert ós dat de echte wiesheid begintj bie jezelf. Bie te kènne wie me bin, steit bovesane kènnis van anere luuj. De échte sterkte kump neet van anere te euverwinnje, meh van je eige hoegte en zwakke te euverwinnje. Wejdankbaarheid en tevrèdjheid make riek, neet stóffelike have. Volhardje is e teike van 'n sterke win. Es me getrouw blief aan wie me bin, dan bliejf me stoon. De litste zin zègk det waor ónsterflikheid neet euver 't laeve van 't lief geit, meh euver de geis die wörkw.

Wie releteert det tae miech?

Dit hoofdstök raak mich deep. Ich恢复 vaak de neiging óm mich te vergelieke mit anger luuj - wie slim of succesvol die ze zeen. Dit hoofdstök herinnert mich dat de échte reis nao binne is, nao michelf. Ich probeer mezelf te acceptere, mit mein gooj en minne kante. 't Is 'n ónophoudelike reis van zelf-óponwaarding. Ich herken ouch det ich soms neet tevrèje bin mit wat ich haw - ich wèltj altied mie. Dit is 'n lièr die ich ummer wèr mót höre.

Wat moot ich vandaag doon?

Hüdig vèr ich twieë minute stil en vraog michzelf: "Wie bin ich werkelik? Waor ben ich tevruus mit? Waor win ich mezelf euver?" Ich skrief drie ding op waor ich wèlke week al tevraeje mit bin, hoe klein ouch. Dit zal mich hèlpe om meh te zen wie ich al haw, in plaats van te wensen det ich mie had.