Chapter 39
Vun deenen, déi vun alen d'Eent krut
Original
其致之，天无以清将恐裂，地无以宁将恐发，神无以灵将恐歇，谷无以盈将恐竭，万物无以生将恐灭，侯王无以贵高将恐蹶。
故贵以贱为本，高以下为基。是以侯王自称孤、寡、不谷。此非以贱为本邪？非乎？故致数誉无誉。不欲琭琭如玉，珞珞如石。
Iwwersetzung
Déif Reflexioun
Iwwer wat geet dëse Kapitel?
Dëst Kapitel erzielt vun der harmonësescher Kraaft vum Ungewannte - dem Eenten - dat all Saach oprechterhält. Wann den Himmel kloer ass, d'Äerd roueg, d'Geeschter wierksam, d'Däller vol an d'Wiese lieweg, da funktsionnéiert d'Welt ronderëm. Ouni dëst Eent gëtt et Chaos. D'Häre musse sech bewosst sinn, datt se op deene simplen, deempegt Liewen opbauen.
Wéi bezitt et sech op mech?
An mengem Liewen spieren ech datt vill Saachen nëmme функциониéieren wann een sech un d'Basis erënnert. Meng Komforten, meng Sécherheet si méiglech well aner Leit déi einfache Aarbecht maachen. Dëst Kapitel erënnert mech datt Egsealt keen Iesse huet, ouni datt deempegt Leit d'Liewensmëttel produzéieren.
Wat soll ech haut maachen?
Haut well ech meng Dankbarkeet ausdrécken Géigeniwwer deene, déi déi onsiichtbar Aarbecht maachen - de Bauere, de Fliger, deene Mataarbechter déi deen Aement an d'Regime këmmeren. Ech wäert e puer vu deene Fondslainen unerkennen, déi mech stäipen.
Verwandte Kapitelen
Meng Reflexioun
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?