Chapter 3

Net héijen d'Wëssend

不尚贤,使民不争;不贵难得之货,使民不为盗;不见可欲,使民心不乱。
是以圣人之治,虚其心,实其腹,弱其志,强其骨。常使民无知无欲,使夫智者不敢为也。为无为,则无不治。
Wann d'Weisheet net gefeiert gëtt, huet d'Volk kee Grond ze竞争. Wann kostbar Sueden net veréiert ginn, rouft d'Volk net. Wann Keenwicktes net gewise gëtt, da bleift d'Hertz vum Volk roueg. Sou regéiert de Wee vum Vollek: hien eegent hir Geister, fëllt hir Beem, schwächt hire Wëllen, staerkt hir Gebeen. Hien hëlt d'Volk a Onwëssenheet a sanscht Begeieren, sou datt keen Deebuger ees wuet. Wann een no dësem Prinzip vum Net-Aschreiwung regéiert, da kann näischt ongeuerde sinn.

Déif Reflexioun

Iwwer wat geet dëse Kapitel?

Dëst Kapitel sot: Wann d'Regierer d'Wëssend net privilegéieren, da,竞争 d'Volk net ëm Positiounen. Wann si kostbar Wueren net wäertvoll maachen, da rouft d'Volk net. Wann si de Begéierte keen Ausdréck ginn, da bleift d'Hertz vum Volk roueg. Dee vum Wee geet dovun aus, datt ee soll d'Geister eegent maachen, d'Bicher fëllen, d'Wëllen schwächen an d'Gebeen staerken. D'Volk soll an Onwëssenheet a simpler Begéierlosegkeet bleiwen.

Wéi bezitt et sech op mech?

An mengem Liewen spillt d'Competition eng grouss Roll. Ech wëll ëmmer méi Erfolleg, méi Unerkennung, méi Wäert. Awer dës Kapitel erënnert mech dru, datt dës Streewen mech onroueg mécht. Ech gesinn, wéi ech selwererno um Status a Prestige jo no jage, ouni jee genuch ze sinn. D'Natur vum Tao, deen roueg an onbestoossbar ass, wëlt mech dohiweisen, datt Waart an Onwëllenheet vill méi nohalteg Ordene wéi d'iwwerleeften Appettit vun der Leescht.

Wat soll ech haut maachen?

Haut wäert ech beméien, meng Streewen no Erfolleg a Prestige bewosst ze reduceuren. Ech wäert eppes maachen, deen keen Afallback vun Anerer erfuerdert – einfach well ech et wëllt maachen, net well ech dovun den Status wëllt ver小镇e mat anere vergläichen oder genee sou vill leeschten.

Verwandte Kapitelen

Meng Reflexioun

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →