Chapter 23
Sparlech Wierder si vun der Natur
Original
故从事于道者，道者同于道，德者同于德，失者同于失。同于道者，道亦乐得之；同于德者，德亦乐得之；同于失者，失亦乐得之。信不足焉，有不信焉。
Iwwersetzung
Déif Reflexioun
Iwwer wat geet dëse Kapitel?
Dës Kapitel seet eis, datt naturelech Communicatioun einfach a spaarsam ass. Wéi Stierm an Dämp, déi net ewig daueren, sinn och eis Wierder. Himmel an Äerd kënnen net emol laang daueren — also misst eist Wuert nach méi bescheide sinn. Wann mir mam Wee lewen, ginn mir een mat him; mat der Tugend, ginn ee mat hir; mat Verloscht, ginn ee mat deem. Alles spillt sech no der Harmonie.
Wéi bezitt et sech op mech?
Ech erënneren mech, wéi vill ech nach am beschte mat menge Wierder gesoot huet. Ze vill Verspriechen, ze vill Erklärungen — dat huet mech méi distanzéiert wéi verbonn. Wa mech eppes lehrt huet, dann datt Echlefegegank, wat net néideg ass, just do ass fir sech ze weisen, a manner wat echt ass. D'Natur schwätzt vill manner wéi eis.
Wat soll ech haut maachen?
Haut wäert ech menge Wierder no lauschteren. Wann ech schwätzen, wäert ech froen: ass et néideg? Amplaz vun iwwerzeegen, wäert ech zoukucken, amplaz vun ze vill ze verspriechen, wäert ech emol weniger soen. Einfachheet am Wuert ass den éischte Schrëtt.
Verwandte Kapitelen
Meng Reflexioun
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?