Chapter 30
De duce qui Dao utitur
Original
以道佐人主者，不以兵强天下，其事好还。师之所处，荆棘生焉。大军之后，必有凶年。
善有果而已，不敢以取强。果而勿矜，果而勿伐，果而勿骄，果而不得已，果而勿强。
物壮则老，是谓不道，不道早已。
善有果而已，不敢以取强。果而勿矜，果而勿伐，果而勿骄，果而不得已，果而勿强。
物壮则老，是谓不道，不道早已。
Versio
Qui ducem populi cum Dao adiuvat, non vi armata mundum vincit; nam actio violenta ad auctorem revertitur. Ubi exercitus castra posuit, spinae et dumi crescunt. Post magnas pugnas, anni famis veniunt. Qui recte facit, effectum consequitur nec ultra; neque vi utitur ad vincendum. Finitis rebus, ne glorieris; ne laudaveris; ne superbieris; quando autem necessitas cogit, ne vi utaris. Res cum roborantur, senescunt. Hoc non est Dao; quae non sunt Dao, cito pereunt.
Alta Meditatio
De quo agit hoc caput?
Qui cum Dao ducem adiuvat, vim militarem non adhibet ad orbem subigendum, quoniam violentia semper ad ipsum revertitur. Post exercitus, spinae nascentur; post bellum magnum, fames veniet.
Quomodo ad me pertinet?
Saepe tentavi vincere per vim et contentionem, sed violenti actus ad meipsum revertuntur. Robor et contentio ducunt ad senectutem et interitum.
Quid hodie facere debeo?
Hodie unam contentionem in vita mea sine vi vel minis resolvam. Effectum assequar sine robore, per patientiam et mansuetudinem.
Capita Similia
Meditatio Mea
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?