Chapter 12
De Caeitate Oculorum
Original
是以圣人为腹不为目，故去彼取此。
Versio
Alta Meditatio
De quo agit hoc caput?
Hoc capitulum ostendit sensuum abundantiam ducere ad caecitatem veritatis. Coloribus, sonis, sapcribus, et cupiditatibus saturati, a natura simplici avertimur. Sapiens, sciens has repletudines esse deceptivas, ventrem praebet—id est necessitates corporis—non oculos—id est desideria superflui.
Quomodo ad me pertinet?
In mundo plena advertisementis et stimulationum, saepe oculos meos explere tento—imaginibus, sonis, experientiis novis. Sed haec repletudo me magis caecat quam illuminat. Revera pauca mihi sufficiunt; venter contentus est modico cibo.
Quid hodie facere debeo?
Hodie unam horam sine strepitu et imagine transibunt—sine spectaculo, sine sonitu. Sentibo quantum mihi satis sit, et oculos a superfluis avertam ut ventrem meum simplicem pascam.
Capita Similia
Meditatio Mea
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?