Chapter 5

Аспан мен Жер рақымсыз

天地不仁,以万物为刍狗;圣人不仁,以百姓为刍狗。
天地之间,其犹橐籥乎?虚而不屈,动而愈出。
多言数穷,不如守中。
Аспан мен Жер рақымсыз, олар барлық нәрсені құрбандыққа шалған қой сияқты ұстайды; даоға жеткен адам да рақымсыз, ол халықты осылай ұстайды. Арасындағы бос кеңістік ауа үрлегенде құламайтын құрық сияқты — ол неғұрлым көп қозғалса, соғұрлым көп береді. Көп сөйлеу күш жоғалтады, ортаны сақтаған жөн.

Терең толғаныс

Бұл тарау не туралы?

Бұл тарау табиғат пен даоға жеткен адамның рақымсыздығын түсіндіреді. Бұл жағымсыздық емес, барлығын бірдей ұстау, артықшылық бермеу деген сөз. Бос кеңістік — ең күшті күш, ол көп алады, бірақ ешнәрсе бермейді.

Бұл менімен қалай байланысты?

Менің өмірімде де осы заң жұмыс істейді. Мен жақсы көретін адамдарыма да, жақтырмайтындарыма да бірдей қарауым керек. Көп сөйлеп, өзімді қажытпай, тыныштықты сақтағаным жөн.

Бүгін мен не істеуім керек?

Бүгін мен өзімнің тұрақты орталығымды сақтап, көп сөйлемей, ішімдегі тыныштықты ұстап тұруға тырысамын.

Байланысты тараулар

Менің толғанысым

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →