Chapter 5

ცა და მიწა მიუკერძოებელნი არიან

天地不仁,以万物为刍狗;圣人不仁,以百姓为刍狗。
天地之间,其犹橐籥乎?虚而不屈,动而愈出。
多言数穷,不如守中。
ცა და მიწა მიუკერძოებელნი არიან, ყველა ქმნილებას ისე ეპყრობიან როგორც თიბის ძაღლებს. ბრძენი ადამიანიც მიუკერძოებელია, ყველა ხალხს თანაბრად ეპყრობა.
ცასა და მიწას შორის არის თუ არა მოქონლის მსგავსი? ცარიელია და არ შურდება, მაგრამ როცა უძრავად დევს, კიდევ უფრო მეტს გამოჰყოფს.
ბევრი სიტყვა სძლევს, უკეთესია შუაგულში დარჩე.

ღრმა განჭვრეტა

რის შესახებაა ეს თავი?

ეს თავი გვიყვება, რომ ცა და მიწა არ არიან მიკერძოებული. ისინი ყველაფერს თანაბრად ეპყრობიან, როგორც თიბის ძაღლებს, რომლებიც მსხვერპლად მოჰყავთ და შემდეგ ფეხით გათელეს. ასევე, ბრძენი ადამიანიც არ არჩევს ხალხს. თუმცა, ხაზი ესმება იმას, რომ ზედმეტი საუბარი და ქმედება საბოლოოდ ამოწურავს ადამიანს.

როგორ უკავშირდება ეს ჩემს ცხოვრებას?

ხშირად ვებრძვი იმაზე, რომ ყველას მოვწონო. მინდა სამართლიანი ვიყო, მაგრამ ამავე დროს ვწუხვარ როცა სამართლიანობა არ მერგება. ეს თავი მახსენებს, რომ ბუნების მსგავსად, მეც უნდა ვიყო მიუკერძოებელი. არ უნდა ვეძებო ყველას მოწონება, არამედ უნდა ვიყო თავშეკავებული.

რა უნდა გავაკეთო დღეს?

დღეს ვეცადო ნაკლები ვისაუბრო და მეტი ვისმინო. ჩემი სიტყვები ფრთხილად შევარჩიო, რათა თითოეულმა მათგანმა მნიშვნელობა შეიძინოს. გადავწყვიტე დუმილი ავირჩიო ზედმეტი საუბრის ნაცვლად.

დაკავშირებული თავები

ჩემი განჭვრეტა

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →