Ucapan Kang Satuhu Ora Mbutuhake Rupa-rupa

Apa isi bab iki?

Babagan iki ngandhut pallawa yèn kalimat kang satuhu lan asli ora perlu dicandhet kanthi tembung-tembung kang ènggal-ènggal. Ucapan kang kepeneng apik iku asring ora cocog karo kasunyatan. Wong kang apik ora padatan ngomongake awake dhewe, nanging wong kang padatan ngomong ora bakal apik. Wong kang bener-bener weruh bakalora ngaku weruh kabeh, amarga sapa sing ngaku weruh akeh banget dudu wong kang beneran weruh. Kang wicaksono ora ngempet bandha utawa pangertia, justru luwih seneng mbiyantu lan maringi awake marang liyan, lan asilé dheweke malah luwih kepenak.

Piranti hubungane aku?

Ing panguripan saben dina, aku asring ngadepi pilihan antarane ngomong kanthi jujur utawa ngomong kanthi cara sing dianggep nyenengake wong liya. Bab iki ngengingake aku yèn ucapan kang satuhu mesthi ora ramé lan ora perlu dipasar-trapi. Aku uga sinau yèn wong kang bener-bener apik ora bakal padatan rebut ati, lan sapa sing padatan ngomongake awake dhewe mesthi ana apa sing ora bener. Mulane aku ora perlu kuwatir nalika ora semua wong suthama marang aku, lan aku ora perlu ngaku apik banget.

Apa sing kudu daklakoake dina iki?

Tindakan kang bisa daklakoni ing dina iki yaiku ngomong kanthi jujur nalika ana ing kahanan sing nyritakake kasunyatan. Ora perlu nambah-nambahi utawa ngurangi. Coba deleng ucapan sing metu saka cangkemku dina iki, apa wis satuhu apa isih ana ancas sing nuduhake awake. Tuladha siji: yen ana sing nanya kabegju, tak jawab apa bae tanpa perlu ngandel-elingi awake.