Chapter 22

Հնցումը Պահպանում է

曲则全,枉则直,洼则盈,敝则新,少则得,多则惑。
是以圣人抱一为天下式。不自见故明,不自是故彰,不自伐故有功,不自矜故长。
夫唯不争,故天下莫能与之争。古之所谓曲则全者,岂虚言哉!诚全而归之。
Հնցի՛ր և կպահպանվես, ծուռ եղի՛ր և կուղղվես, փոս եղի՛ր և կլցվես, հին եղի՛ր և կնորոգվես, քիչ ունե՛ցիր և կստանաս, շատ ունե՛ցիր և կշփոթվես: Ուստի Սուրբ Մարդը պահում է Մեկը և դառնում է Օրինակ աշխարհի համար: Չի ցուցադրում իրեն, ուստի լույս է տալիս; չի հաստատում իրեն, ուստի երևում է; չի պարծենում, ուստի վաստակ ունի; չի գոռոզանում, ուստի առաջնորդում է: Միայն չմրցակցելով է, որ ոչ ոք կարող է մրցել նրա հետ: Հնագույն ասությունն ասում է. «Հնցի՛ր և կպահպանվես» - դա դատարկ խոսք չէ. ճշմարտին պահպանում է նրան:

Խոր Մտորում

Ինչի մասին է այս գլուխը?

Այս գլուխը բացահայտում է Ճանապարհի պարադոքսը. հնցումը տանում է պահպանման, ծուռը` ուղղման, փոսը` լցվելու: Սուրբ Մարդը չի ցուցադրում իրեն, չի հաստատում, չի պարծենում, չի գոռոզանում: Նա չի մրցում, ուստի ոչ ոք չի կարող մրցել նրա հետ:

Ինչպե՞ս է դա կապված ինձ հետ:

Ես հաճախ ձգտում եմ հասնել իմ նպատակներին անմիջապես ուղիղ ճանապարհով: Բայց սուրբ մարդու ուղին հնցման միջով է անցնում: Ես սովորում եմ, որ ինքնախնամքի փոխարեն պետք է գոռոզությունից հրաժարվեմ:

Ի՞նչ պետք է անեմ այսօր:

Այսօր եթե ինձ մղում են մրցելու, ես կհնցվեմ ու կզբաղվեմ իմ ներքին զարգացմամբ: Կզգամ իմ էությունը` առանց այն ցուցադրելու կամ պարծենալու:

Առնչվող Գլուխներ

Իմ Մտորումը

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →