Kapitel 21

Die Form vum grooße Tuigend

孔德之容,惟道是从。
道之为物,惟恍惟惚。惚兮恍兮,其中有象;恍兮惚兮,其中有物;窈兮冥兮,其中有精。其精甚真,其中有信。
自古及今,其名不去,以阅众甫。吾何以知众甫之状哉?以此。
Die Form vum grooße Tuigend folcht allein em Wääg.
Der Wääg als Ding iss fort, iss dunnlisch.
Dunnlisch, fort — dodrenne sin Bilda;
fort, dunnlisch — dodrenne sin Ding.
Tief, finster — dodrenne iss essentiell;
die Essenz iss ächt, dodrenne iss Treu.
Vun frieher bis hääut geht ihr Name net fort,
un dobie werre all Ufäng gsieh.
Wie wees ich wie all Ufäng ausseeë? Dodurich.

Diif Nachtdenke

Worum geht's in dem Kapitel?

Des Kapitel saiht, ass die wahre Tuigend allein dem Wääg folcht. Der Wääg iss dunnlisch un fort, äwwer dodrenne sin Bilda, Ding un ächti Essenz. Die Essenz iss so woor, ass sie Treu in sich draaht. Alles, was am Afang stihht, werd durch den Wääg offdeckt.

Wie hängt es mit mir zusamme?

Ich lenn was mei Lääwe, wann ich net nann em Wääg laaf, sonnem eigne Idee follch. Die dunnlische Natur vum Wääg erinnerd mich, ass ich manchmol nix so präzis wisse muss. Es reicht zu waarne, ass ich am Wääg bliew.

Was sollt ich hück Tue?

Hitt, wann ich mich iwwerfordere odder alles kontrolliere welle, hald ich an un frag mich: "Folch ich grad dem Wääg odder mei eigne Kopp?" Ich los loos un varrauche mich.

Verwandte Kapitel

Mein Nochdenke

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Fraach Laotzu iwwer des Kapitel Ganz Gespraach →