એકને પ્રાપ્ત કરનારા

પ્રાચીન કાળમાં જેમણે એકને પ્રાપ્ત કર્યો તેઓ આ રીતે હતા: આકાશને એક મળ્યો અને તે નિર્મળ થયું; પૃથ્વીને એક મળ્યો અને તે શાંત થઈ; આત્માને એક મળ્યો અને તે સક્રિય થયો; ખીણોને એક મળી અને તેઓ ભરાઈ ગઈ; સર્વ વસ્તુઓને એક મળ્યો અને તેઓ ઉત્પન્ન થઈ; રાજાઓને એક મળ્યો અને તેઓ સંસારના ધ્યેય બન્યા.જો આ બધું છોડી દેવામાં આવે, તો આકાશ નિર્મળ નહીં રહે અને તૂટી પડશે; પૃથ્વી શાંત નહીં રહે અને ધ્રૂજી ઊઠશે; આત્મા સક્રિય નહીં રહે અને થાંભલો થઈ જશે; ખીણો ભરાઈ નહીં શકે અને ખાલી થઈ જશે; વસ્તુઓ ઉત્પન્ન નહીં થઈ શકે અને નાશ પામશે; રાજાઓ ઉચ્ચ નહીં રહે શકે અને પડી જશે.માટે, ઉચ્ચતા નિમ્નતાને આધારે છે, અને મહાનતા સાધારણતાને આધારે છે. તેથી જ રાજાઓ પોતાને 'એકાકી', 'વિધવા' અને 'અન્નહીન' કહે છે - શું આ નિમ્નતાને આધાર બનાવવાનું નથી? અલબત્ત! ઘણા મ્યાન મેળવવાથી મ્યાન થતું નથી. પ્રકાશિત મોતી જેવો થવાની ઇચ્છા ન રાખો, પરંતુ કઠોર પથ્થર જેવો થવા સંતોષ માનો.