Capítulo 1

O Tao que pode ser dito

道可道,非常道;名可名,非常名。
无名天地之始,有名万物之母。
故常无欲,以观其妙;常有欲,以观其徼。
此两者同出而异名,同谓之玄。玄之又玄,众妙之门。
O Tao que pode ser dito non é o Tao eterno. Os nomes que poden ser nomeados non son os nomes permanentes. O sen nome é a orixe do ceo e da terra; o nomeado é a nai de todos os seres. Así, a través do baleiro constante, contemplamos os seus misterios; a través do desexo constante, observamos os seus límites. Estas dúas cousas xorden da mesma fonte mais teñen nomes diferentes; ambas chámanlle o místico. Místico sobre místico, este é o portal de todas as sutilezas.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

Este capítulo ensina que as palabras e conceptos non poden capturar a esencia verdadeira do Tao. Hai unha diferencia fundamental entre o que pode ser dito e o que transcende a linguaxe, entre o nome e o innombrable.

¿Como se relaciona comigo?

Na miña vida cotiá, a miúdo try de atopar respostas absolutas e definitivas. Mais este capítulo recordame que as verdades máis importantes están máis alá do que podemos expresar con palabras, que a sabedoría verdadeira require humildade ante o misterio.

Que debería facer hoxe?

Hoxe, cando me sinta tentado a dar respostas absolutas ou a etiquetar todo, vou停下来 recordar que hai aspectos da vida que escapan ás palabras e que esa incerteza é parte da beleza do camiño.

Capítulos relacionados

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →