Eingin er til í heiminum

Um hvat er henda kaflin?

Vatnið er tað mjúkasta og veikasta, sum til er, men tá ið tað kemur til at bróta tað harða og sterka, er eingin mátti til at standa ímóti. Hesin sannleiki er kendur, men ongantíð verður framdur. Hin heilagi sigur, at tann, sum tekur á seg skommuna hjá landinum, verður harður ríkisvørður, og tann, sum tekur á seg óhepni landsins, verður kingur heimin. Rætt orð ljóða sum tey eru øvund.

Hvussu tengist hann mær?

Eg síggi, at mítt lív hevur verið ein stríð at standa móti harðleikanum. Kanska er tað so, at mítt lív eigur at verða meira sum vatnið — at geva eftir, at flýta kring hindurir og finna nýggjar gongur. Eg føli ofta, at eg eigi at vera sterkur og harður, men hesin tekst minnir meg á, at styrkin ofta liggur í mjúkleikanum.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at geva eftir í einari støðu, har eg vanliga doyvi mótstøðu. Í staðin fyri at krevja sín veg, royni eg at flýta sum vatn kring trupulleikan og finna eina mýkri leið fram.