Chapter 37
Vegurin er altíð við óvirkni
Original
道常无为而无不为。侯王若能守之，万物将自化。化而欲作，吾将镇之以无名之朴。无名之朴，夫亦将无欲。不欲以静，天下将自定。
Týðing
Vegurin er altíð við óvirkni, og helst verður alt gjørt. Um landsstýrarar og kongar megna at halda fast við tað, so skinna tey sjálv. Tær skipa seg sjálvum, men tá ið skipanin ger ynski um at gera nakað, so skulu vit stilla tað við einføldu náttúruna uttan navn. Við einføldu náttúruna uttan navn verður eisini eingin girnd. Tað at onki gjørdist við girnd, bringir frið. Heimarikin sjálvt skal bert finna sær ró.
Djúp hugsing
Um hvat er henda kaflin?
Hetta kapittul lærir, at tá ið tú bert fylgir veg eins og tað er, so hendir alt av sær sjálvum. Tey stóru og mættu, sum stjórna, eiga at læra, at teirra óvirkni er sterkari enn teirra inngrip. Heimarikin vil skipa seg sjálvur, um vit bert loyva honum tað.
Hvussu tengist hann mær?
Í mínum lívi dámir mær ofta at skuldbinda meg og skipa alt. Hesin kapittul minnir meg á, at summir ting ikki krevja mína ástøðu, og at friður kemur, tá ið eg fegnast um at sita viðtom.
Hvat skal eg gera í dag?
Í dag skal eg geva ein og einari frið og skipa fyri, at viðurskiftini skipa seg sjálv, uttan at eg stingi meg uppí.
Skyldugir kaflar
Mín hugsing
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?