Ang Takot na Hindi Natatakot

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Ang kabanata ay nagtuturo na kapag ang isang tao o lipunan ay hindi namumuhay sa takot sa kapangyarihan, ang tunay na kapangyarihan ay magbibigay ng kanyang sarili. Ang malalaking pagpipigil at pananakot ay hindi nagbibigay ng tunay na kapayapaan. Kapag ang mga tao ay pinapangambahan ang kanilang mga tahanan at kinakaharap ang kanilang pamumuhay, sila ay yumuyuko sa takot. Subalit kapag sila ay malaya mula sa pagpipigil na ito, ang tunay na kagandahang loob ay namumukod-tangi. Ang mga banal na tao ay may matalas na pag-unawa sa kanilang sarili ngunit hindi sila nagtatangi ng pansin; umiibig sila sa kanilang sarili ngunit hindi sila nagpapakita ng labis na halaga sa kanilang sarili.

Paano ito nauugnay sa akin?

Sa aking buhay, madalas akong naiimpluwensyahan ng takot sa kapangyarihan—sa awtoridad ng ibang tao, sa kanilang mga tingin, o sa kanilang mga salita. Ginagawa nitong alipin ang aking kalooban at ikinukulong ang aking puso. Subalit naalaala ko na ang tunay na lakas ay hindi nanggagaling sa pagsupil sa iba kundi mula sa pag-alam sa aking sariling halaga na hindi nakadepende sa pagpuri ng mundo. Hindi ako dapat matakot sa anumang panlabas na kapangyarihan sapagkat ang aking tunay na kalakasan ay nasa loob.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Sa araw na ito, iwaksi ko ang anumang takot na namumukod sa aking kaluluwa. Kapag may umanuya na patunayan ang aking kahinaan, tatanungin ko ang aking sarili kung ano ang tunay na halaga ko sa paningin ko at ng Maylikha. Hahanapin ko ang kahinahunan sa loob ng aking kalooban at iiwas sa anumang lugar o sitwasyon na nagdudulot ng di-kailangang takot at pagpipigil sa aking pagkatao.