Chapter 71

Ang Kaganasan ng Hindi Pagkakaalam

知不知上,不知知病。夫唯病病,是以不病。圣人不病,以其病病,是以不病。
Ang magkaroon ng pagkilala sa sariling hindi pagkakaalam ay isang dakila; ngunit ang hindi marunong kilalanin ang sariling kamangmangan ay isang karamdaman. Sapagkat ang tunay na dunong ay ang mamulat sa sakit ng kamangmangan, kaya naman hindi dumadating ang karamdaman. Ang mga banal na tao ay hindi dinaranas ang karamdaman ng hindi pagkakaalam, sapagkat kanila itong kinikilala at binabantayan—kaya naman sila ay hindi nagkakasakit.

Malalim na Repleksyon

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Ang kabanatang ito ay nagtuturo na ang tunay na karilatan ay nakasalalay sa pagkilala sa hangganan ng sariling kaalaman. Ang taong may ganang umamin na may hindi siya alam ay may dangal; samantala, ang taong hindi nakikilala ang kanyang sariling kamangmangan ay may-sakit. Tanging sa pamamagitan ng pagkilala sa karamdaman ng hindi pagkakaalam ang isang tao ay makakaiwas rito.

Paano ito nauugnay sa akin?

Sa aking buhay, madalas akong nahihiya o natatakot na umamin na may hindi ako alam o maintindihan. Kinakapos ko ang aking sarili na magpakitang isang eksperto sa lahat ng bagay, kahit alam ko namang hindi ko kayang gawin iyon. Ang kabanatang ito ay nagbibigay ng ginhawa sa akin—hinihikayat niya akong tanggapin na hindi kailangang malaman ang lahat, at na ang simpleng pagkilala sa aking mga limitasyon ay isang uri ng dunong.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Sa araw na ito, pipiliin kong manatiling tahimik sa isang usapan kapag hindi ako sigurado sa aking sagot, sa halip na magnakaw ng sagot o magkunwaring alam ang lahat. Sisimulan ko rin na itanong sa aking sarili araw-araw: 'Ano ang mga bagay na hindi ko alam, at paano ko matututunan ang mga ito?' Ang pagpapatuloy sa pag-aaral at pagtatanong ay magiging aking praktikal na hakbang patungo sa tunay na karilatan.

Mga Kaugnay na Kabanata

Aking Repleksyon

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →