Chapter 45

Ang Pinakamahusay na Kagalingan ay Tila May Kakulangan

大成若缺,其用不弊。大盈若冲,其用不穷。
大直若屈,大巧若拙,大辩若讷。
躁胜寒,静胜热。清静为天下正。
Ang pinakamahusay na kagalingan ay tila may kakulangan, ngunit ang gamit nito ay hindi nauubos. Ang pinakamaganap na kabuuan ay tila walang lamang, ngunit ang gamit nito ay hindi nagkakatapos. Ang pinakamasanting na tuwid ay tila baluktot, ang pinakamagaling na kasanayan ay tila magaspang, ang pinakamahusay na pananalita ay tila duwag. Ang sigasig ay nilalamon ang lamig, ang kahinahunan ay nilalamon ang init. Ang dalisayan at tahimik na puso ang siyang tamang hari ng sanglibutan.

Malalim na Repleksyon

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Ang kabanatang ito ay nagtuturo na ang tunay na kahusayan ay hindi laging hitsura ng kasakdalan. Ang mga bagay na tila may kakulangan ay talagang puno ng bisa, at ang mga bagay na tila walang lamang ay talagang sagana. Ipinaliwanag din nito na ang kahinhinan ay mas makapangyarihan kaysa sa gigil, at ang tunay na kadakilaan ay namamataan sa kababaan ng loob.

Paano ito nauugnay sa akin?

Sa aking buhay, madalas akong nanghihinayang sa aking mga kakulangan at imperpeksyon. Ginagamit ko ang kabanatang ito bilang paalala na hindi kailangang maging perpekto para maging epektibo. Ang aking mga kalakasan ay maaaring nasa lugar na hindi ko inaasahan, at ang aking mga kahinaan ay maaaring talagang aking mga yaman.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Sa araw na ito, hintayin ko ang sandali ng pagkakataong kumilos. Sa halip na manigla, manatili akong kalmado at obserbahan. Pamahalaan ang aking galaw at panatilihing malaya ang aking kalooban mula sa kaguluhan.

Mga Kaugnay na Kabanata

Aking Repleksyon

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →