Chapter 26

Ang Kabigatan ay ugat ng Kahinayan

重为轻根,静为躁君。
是以圣人终日行不离辎重。虽有荣观,燕处超然。
奈何万乘之主,而以身轻天下?轻则失本,躁则失君。
Ang kabigatan ang pundasyon ng kahinayan, ang kahinahan ang panginoon ng kasiglahan. Kaya naman, kahit na ang banal na tao ay buong araw na naglalakbay, hindi niya iniiwan ang kanyang mabibigat na kargamento. Kahit na may mga karangalan at kaguluhan sa paligid, mananatili siyang payapa at tahimik sa kanyang sarili. Paano naman ang mga pinuno ng libu-libong karwahe ay gumagawa nang magagaan sa mundo? Ang pagiging magaan ay nawawalan ng pundasyon, ang pagiging magulo ay nawawalan ng kaginhawahan.

Malalim na Repleksyon

Tungkol saan ang kabanatang ito?

Sinasabi ng kabanatang ito na ang kabigatan at pananatiling payapa ay ang pundasyon ng buhay. Tulad ng isang mabigat na puno na hindi madaling mangupasok ng hangin, ang taong may ganitong katangian ay hindi madaling malunod sa kaguluhan ng mundo. Ipinapaalala rin nito na ang mga lider ay dapat maging maingat at hindi magastos sa kanilang kilos, sapagkat ang pagiging magaan at magulo ay nagiging sanhi ng kanilang pagkawala sa tamang landas.

Paano ito nauugnay sa akin?

Sa aking buhay, madalas akong nabibigla ng mga suliranin at agam-agam. Sa halip na manatiling payapa, naiisahan ako ng anxiety at gigil. Nais kong matutunan na ang tunay na lakas ay hindi nanggagaling sa pagiging mausisa o mabilis, kundi sa pagiging grounded at kalmado sa gitna ng unos. Nais kong maging tulad ng bundok na hindi gumagalaw kahit anong hangin ang dumating.

Ano ang dapat kong gawin ngayon?

Ngayong araw, bago ako tumugon sa anumang stressful na sitwasyon, kukunin ko ang oras upang huminga nang malalim at magpakundangan ng sandali. Iaangkop ko ang aking pansin sa kasalukuyan, na parang yumayakap sa akin ng lupa, at doon ko hahanapin ang aking panloob na pananatili kahit na ang mga ondo ng buhay ay umalog.

Mga Kaugnay na Kabanata

Aking Repleksyon

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →