Chapter 15
Ang Sinaunang mga Marunong sa Daan
Original
豫兮若冬涉川，犹兮若畏四邻，俨兮其若客，涣兮若冰之将释，敦兮其若朴，旷兮其若谷，混兮其若浊。
孰能浊以静之徐清？孰能安以久动之徐生？保此道者不欲盈。夫唯不盈，故能蔽而新成。
Pagsasalin
Mabagal at maingat sila, tulad ng isang taong tumatawid sa nagyelong ilog sa gitna ng taglamig;
Nagdadalawang-isip sila, parang may nakikita silang umiibabaw sa kanilang mga balikat;
Dinarangalan nila ang kanilang sarili, parang binibisita sa bahay ng isang kaibigan;
Naglalaho ang kanilang pagkagalaw, parang yelo na unti-unting natutunaw sa sikat ng araw;
Tapat sila sa kalooban, parang kahoy na hindi pa nabibiyak;
Bukas ang kanilang kalooban, parang libis na kailanman ay hindi napupuno;
Hindi nila pinipilit ang kanilang sarili, parang tubig na malabo pa.
Sino ang maylakas na pahingahin ang maulap na tubig gamit ang katahimikan hanggang sa ito ay maging malinaw? Sino ang maylakas na pakalmahin ang sarili sa pamamagitan ng mahabang pagtitigil hanggang sa may buhay na dumating? Ang mga nag-iingat sa daang ito ay hindi nagnanasa na magingganap. Dahil hindi sila nagnanasa na maging ganap, kaya sila ay nabubuhay nang wasto at patuloy na namumunga ng bago.
Malalim na Repleksyon
Tungkol saan ang kabanatang ito?
Sinasabi ng kabanatang ito na ang mga sinaunang marunong sa daan ay may mga katangiang hindi madaling unawain ng karaniwang tao. Ginagamit ni Lao Tzu ang pitong larawan upang ilarawan ang kanilang kahalibutan: maingat tulad ng pagtawid sa nagyelong ilog, nagdadalawang-isip tulad ng isang taong natatakot sa kanyang kapit-bahay, mahinhin tulad ng isang panauhin, maluwag tulad ng natutunaw na yelo, simple tulad ng hilaw na kahoy, bukas tulad ng isang libis, at tahimik tulad ng maulap na tubig. Ang mga katangiang ito ay nagpapakita ng isang uri ng karunungan na hindi makikita sa ibabaw. Ang kabanata ay nagtatanong rin: sino ang makakapagpatigil ng kanyang sarili upang makita ang malinaw? Sino ang makakapagbibigay ng buhay sa pamamagitan ng mahabang pagpapahinga? Ang mga nag-iingat sa daang ito ay hindi nagnanasa ng kaganapan; dahil sa kanilang kahingian, sila ay patuloy na bago at nabubuhay.
Paano ito nauugnay sa akin?
Sa aking buhay, madalas akong nagtatrabaho nang labis at naghahangad ng perpektong kasiglahan. Ang kabanatang ito ay nagpapaalala sa akin na ang tunay na karunungan ay nasa gitna ng pagiging maingat at mahinahon. Hindi ko kailangang maging imperyor o mangibabaw; sa halip, kailangan ko ang matuto na mamuhay nang simple, bukas, at may kahingian. Madalas akong makaramdam ng pagod at labis na kagustuhan na punuin ang aking buhay ng mga bagay-bagay at layunin. Ngunit ang kabanatang ito ay nagtuturo na ang tunay na pagbabago at pag-unlad ay dumating lamang kapag tayo ay nagbibigay ng espasyo sa ating sarili upang huminga at mamuhay nang payapa. Ang aking hangarin na magingganap ay madalas na nagiging hadlang sa aking tunay na paglago.
Ano ang dapat kong gawin ngayon?
Ngayong araw, magsagawa ng isang simpleng pagsasanay sa pagtigil: maglaan ng sampung minuto upang tahimik na umupo at hayaang mapatahimik ang iyong isipan. Huwag mag-isip ng anumang bagay; simpleng obserbahan ang iyong mga kaisipan na dumadating at nawawala, tulad ng maulap na tubig na unti-unting naging malinaw. Hintaying maging malinaw ang iyong isipan. Sa simpleng kasanayan na ito, matututunan mo ang sinasabi ng kabanatang ito tungkol sa pagpapatigil at pagdating ng bagong buhay.
Mga Kaugnay na Kabanata
Aking Repleksyon
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?