اسلحه‌ی نیک، اسباب ناگواری است

اسلحه‌ی نیک، اسباب ناگواری است، و همه چیز از آن بیزار است، پس آن که رهرو راه است، بدان نمی‌گراید.
مرد فرزانه در خانه، چپ را گرامی دارد، و در جنگ، راست را. اسلحه اسباب ناگواری است، نه اسباب مرد فرزانه. ناچار به کارش آرد، و خاموشی و آرامش را برتر داند. پیروزی را نکو نشمارد، و آن که پیروزی را نکو شمارد، به کشتن مردم شادمان است. آن که به کشتن مردم شادمان است، نمی‌تواند کام‌یابی خود را در جهان بجوید.
روزهای فرخنده، چپ را گرامی دارند، روزهای نافرخنده، راست را. سپهبد زیردست در چپ ایستد، و سپهبد بزرگ در راست. با آن که با آیین سوگواری با آن رفتار کنند. چون بسیار کس را بکشند، با اندوه و گریه بگریند، و چون پیروز شوند، با آیین سوگواری با آن رفتار کنند.