Chapter 62

La Vojo — Kaŝa Trezoro de Ĉiuj Estaĵoj

道者万物之奥,善人之宝,不善人之所保。
美言可以市尊,美行可以加人。人之不善,何弃之有?
故立天子,置三公,虽有拱璧以先驷马,不如坐进此道。
古之所以贵此道者何?不曰求以得,有罪以免邪?故为天下贵。
La Vojo estas la kaŝa fundo de ĉiuj estaĵoj,
la trezoro de la bonuloj,
la protekto de la malbonuloj.
Belaj vortoj povas aĉeti respekton,
belaj agoj povas aldoni valoron al la homo.
Kiam homoj estas malbonaj, kial forlasi ilin?
Tial, starigi reĝon kaj meti princojn,
kvankam estus juveloj kaj ĉevaloj,
estas pli bone sidigi kaj doni ĉi tiun Vojon.
Kial la antikvuloj tiel tre valorigis ĉi tiun Vojon?
Ĉu ne: kiu serĉas, trovas,
kaj kiu pekas, povas esti pardonita?
Tial ĝi estas la plej kara trezoro de la mondo.

Profunda meditado

Pri kio temas ĉi tiu ĉapitro?

La Vojo estas la kaŝa profundo, kie ĉiuj estaĵoj trovas sian lokon — ĝi apartenas al bonuloj kiel trezoro, sed ankaŭ protektas tiujn, kiuj ne estas tiel bonaj. Eĉ en la plej altaj pozicioj de potenco, la Vojo estas pli valora ol materialaj donacoj. La esenco de la Vojo estas pardono kaj savo.

Kiel ĝi rilatas al mi?

Ĉi tiu ĉapitro memorigas min, ke la Vojo estas havebla al ĉiuj, sendepende de tio, kiuj ni estas aŭ kion ni faris. Ne gravas miaj pasintaj eraroj — la Vojo ofertas komprenemon kaj eblon por renoviĝo. Mi ne estas forlasita.

Kion mi faru hodiaŭ?

Hodiaŭ mi praktikos pardonomon — unue al mi mem por miaj propraj mankoj, kaj due al unu persono, al kiu mi eble portas iun malgrandan plendon.

Rilataj ĉapitroj

Mia meditado

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →