Wala og Kalooy ang Langit ug Yuta

Unsa man kabahin niining kabanata?

Gitudlo sa chapter nga ang langit ug yuta wala mobuhat pinaagi sa kalooy sa kahulugan nga ginaintindihan sa mga tawo. Hinuon, sila mobuhat pinaagi sa natural nga ley, nga walay panagsama o pagpasakop sa bisan kinsa. Ang tanan nga binuhat ginabuhat nila nga walay piho nga tumoy, sama sa pagtratar sa mga ihalas nga idolo sa seremonya—walay pag-uyon o pagpapha. Ang tubig nga hangin sa pugukanan, bisan pa nga walay sulod, dili mapasibsibog; sa bay pa, kon pagakusohan, mas daghan pa ang mogula. Ang labing importante, kon masyado kitag pangatarungan, mapasibsibog ang atong kusog.

Giunsa kini kalabut sa ako?

Kanunay kong naninguha nga mokuha og pasalamat gikan sa uban, apan kini nga chapter magpahunong nako. Gitudlo niini nga ang kinabuhi dili kinahanglan magbinulagay aron makakuha og gugma; hinuon, mobuhat ko sa akong papel ug pasagdan ang mga resulta. Gitudlo nako nga ang natural nga kagubot dili mausik, kundi parte sa natural nga proceso. Kon modawat nako ang kinabuhi nga walay kondisyon, makakaplag ko kaginhawaan.

Unsay akong buhaton karon?

Karon, kon may mohitabo nga makapaguol nako—sama sa sayup nga giingon o dili makatarungan nga pagtratar—pagsulay ko nga dili mogamit og daghan nga pagsulti aron makabawi. Hinuon, bantayi ang akong talan-awon ug tugoti ang natural nga pag-agi sa mga butang. Kon kinahanglan mosulti, pag-ingon og gamay ra aron ang akong kusog dili mapaibsibog.