Ang Pagpugong sa Pagkamapuno

Unsa man kabahin niining kabanata?

Kini nga kapitulo nagtudlo kanato nga ang pagpuno sa usa ka butang hangtod mabug-at na way pulos, kay kinahanglang mohunong na lang. Ang kahubog nga kaugalingon, sama sa gituhong puthaw nga mahugpong, dili unya mopadayon. Ang bahandi nga napun-an sa balay dili madumala sa bisan kinsa, ug ang garbo nga midan sa kadagatan sa kadungganan maghatag lamang ug kasamok sa kaugalingon. Kon ang tahap nakompleto na, ang hustong lakaw mao ang dalan sa langit—ang pag-ikyas sa kadungganan.

Giunsa kini kalabut sa ako?

Kanunay kong gikapoyan sa kaugalingon sa pagpuno sa akong kinabuhi—mas daghan pa, taas pa, labaw pa. Apan niini nga kapitulo, nakakita ako og katahum sa simpleng hunong. Dili tanan kinahanglang pun-on hangtod mabug-at. Makatarunganon ko nga ang akong mga ambisyon usahay mobiya sa hustong agianan, nga nagpadala sa garbo nga dili ko ganahan. Ang kahibalo nga ang matag kahugpong naa may kataposan naghatag kanako og kalinaw.

Unsay akong buhaton karon?

Karon, magpaguol ako og usa ka butang sa akong kinabuhi nga akong gi lokot nga labaw sa gikinahanglan—mao ba kini ang trabaho, ang kahibalo, o ang materyal nga butang. Ipahimuslod nako ang kamot sa akong kaugalingon, tugoti nga mobiya ang uban, ug pangutan-on ang akong kaugalingon kon dili nako kinahanglan.