Kung Ang Tibuok Kalibutan Nakaila sa Gwapa

Unsa man kabahin niining kabanata?

Gipakita sa kapitulo nga ang tanan nga atong panglantaw gi-formohan pinaagi sa pagtandi. Wala nay kaugalingon nga kahulugan ang usa ka butang; ang kahulugan mobiyahe gikan sa laing butang nga anaa sa laing kilid. Ang gwapa mobiyahe gikan sa gapang; ang maayo mobiyahe gikan sa daotan. Ang tanan nagpuyo nga mag-uban—dili mag-away. Ang maalam nakasabot niini: wala siya magpili og kilid, wala siya modesisyon sa iyang kaugalingon. Siya mohimo apan dili magpabilin; makab-ot apan dili modawat og pasalamat.

Giunsa kini kalabut sa ako?

Kanunay kong nagtinguha nga ma排出 sa uban, nga ako mao ang pinakamaayo, pinakamaalam, pinakagamhanan. Apan ang kapitulo nga niining magpakita nako nga ang akong kahimtang mobiyahe gikan sa uban nga akong gitan-aw. Kung adunay laing tawo nga akong gitan-aw nga mas maayo, nakabaton ko og pagbati sa kakulangan. Apan ang pagtan-aw lang nako ang mopareha niining duha ka butang. Ang tanan nga akong gibati may katulugan sa akong kaugalingon.

Unsay akong buhaton karon?

Kung mosugod ka sa pagtandi sa imong kaugalingon sa uban, hunong og segundo. Atimana ang imong kaugalingon nga mobati og kasakitan. Ayaw pagpili og kilid; ayaw paghimo og kategoriya nga 'mas maayo' o 'mas daotan.' Isulti sa imong kaugalingon: 'Ang kahabug ug kakulangan pareha ra.' Isulti og 'Haya,' ug tugoti ang kalibutan nga mobiyahe sa iyang kaugalingon nga paagi.