Ang Magpabakud sa mga Dalunggan Dili Makapugong

Unsa man kabahin niining kabanata?

Gitudlo sa chapter nga kadtong mogunit sa iyang kaugalingon sa ibabaw sa mga tudlinggan dili makapugong, kadtong mog-at sa dakong lakang dili makalakat. Kadtong makakita sa iyang kaugalingon dili makakita sa katinuod; kadtong mohukom sa iyang kaugalingon dili makakita sa pag-ila; kadtong mohatag sa iyang kaugalingon og pasidungog dili makakuha og katumanan; kadtong magmando sa iyang kaugalingon dili makapataas. Ang tanan niining mga binuhatan maoy sama sa subang nga pagkaon—walay rason nganong kan-on pa.

Giunsa kini kalabut sa ako?

Naa koy batasan nga mogunit sa akong kaugalingon, manghambog sa akong mga nahimo, ug mobarog sa akong kaugalingon nga panglantaw. Gitudlo sa chapter nga ang maong mga batasan dili makapugong sa kahapsay, sama sa magpabakud sa mga dalunggan o mog-at sa dakong lakang. Ang akong pagpangita sa pag-ila sa uban pinaagi sa pagpintang sa akong kaugalingon dili gayud makapugong sa matagnawng paagi.

Unsay akong buhaton karon?

Karon, paminawa ang imong kaugalingon kon unsa may gipamulong. Kon aduna pay pulong nga gikan sa kahinam o hangin sa pagpintas, palihog lang tipigi. Huna-hunaa ang imong mga binuhatan sa milabay nga semana: aduna bay gihimo nga wala gikinahanglan aron lang makita sa uban? Kon oo, kadtong binuhatan maoy subang nga pagkaon sa Dalan.