Chapter 30
راہءے نال بادشاہاں کوں منتر دینے والے
Original
以道佐人主者，不以兵强天下，其事好还。师之所处，荆棘生焉。大军之后，必有凶年。
善有果而已，不敢以取强。果而勿矜，果而勿伐，果而勿骄，果而不得已，果而勿强。
物壮则老，是谓不道，不道早已。
善有果而已，不敢以取强。果而勿矜，果而勿伐，果而勿骄，果而不得已，果而勿强。
物壮则老，是谓不道，不道早已。
ترجمہ
جو لوک اے راہءے نال حکمراناں کوں مدد دیتے اوہ فوجی زورءے نال دنیا کوں نہیں گرفتار کریندے، کیونکہ ایہ کم ھر ویلے مکرءے نال پلٹ کے اینداے۔ جتکہ فوج ھلے اوتے کانے ڈنڈی گیا، وڑھیاں اپڑیاں۔ وڈی لڑائیءے بعد ھر گھر ءچ بھوک تے بیماری ضرور آندے۔ جو گل نتیجےءےءچ ملے اونے ھی پر قناعت کرے، زورءے نال نہیں گھنتے۔ ملے ھویا اونے پر نہ اکھرے، نہ دکھائے، نہ مغرور بنے۔ اے گل مجبوریءےءچ ملے، پر فیر ھی زورءے نال نہیں گھنتے۔ جو شے ڈھل کے وڈی بنے اونے ھی ھکسے کوں پہنچے، ایہ راہءے کے خلاف ہے۔ جو راہءے کے خلاف ھے اونے ھکر جلدی مرے۔
گبین سوچ
اے باب ھی کیا اے؟
اے باب اے ڈکھائی دیتے کہ فوجی زور تے جنگءے نال کوئی ھک حکومت کامیاب نہیں ھوندی۔ جنگءےءچ جتکہ فوج ھلے اوتے لوکاں کوں تکلیف پہنچے، زمین بنجر بنے تے بیماریاں پھیلے۔ نتیجے ھر ویلے مایوسی ھے۔ سچی طاقت قناعت ءچ ہے، زور ءچ نہیں۔
ایں من سرا چوں اثر دیگ؟
میکوں ھر گلءےءچ زورءے نال کرنےءے بجائے نرمی نال کم کرنے سکھے۔ جتکے میں اپنی زبان یا طاقت گھنتے اوتے دل ءچ مغروری آندی ھے، اے باب میکوں یاد دلاتی ھے کہ ایہ رستہ کوتاہ ھے۔
امروچ چے کارے کنان؟
آج اے کوشش کرو کہ کہیں ءچ وی زورءے نال اپنی ڳل منگے نہیں۔ کہیں نال ھک ڳل ایس طرحاں چپ کے ھلے ونجے کہ کہیں کوں تکلیف نہ پہنچے۔
وابستہ باب
منی سوچ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?